Pokazywanie postów oznaczonych etykietą owoce. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą owoce. Pokaż wszystkie posty

15 sty 2015

Małga w kuchni. Odcinek 2 - Czekoladowy mus wszelkiego pocieszenia

Są takie rzeczy na świecie, nad którymi nie powinno się rozwodzić, trzeba je po prostu zjeść. Żeby poczuć się choć odrobinkę weselej. Dziś odnalazłam kolejną pozycję, którą dołączę do listy deserów, przekąch i jedzenia godnego uwagi.


Nie wiem, w jakim stopniu rozumiecie poziom nieszczęścia związany z sesją, ale wierzcie mi na słowo - taki deser potrafi naprawić świat prawie tak bardzo, jak prawdziwa czekolada. Dodatkowo, jeśli zależy wam na etykietce "fit" na rzeczach, które jecie, to tutaj można raczej ją przykleić, mimo iż czekoladowy mus wszelkiego pocieszenia do najmniej kalorycznych pozycji nie należy.
Bo pamiętamy przecież, że nie tylko kalorie są wyznacznikiem wartościowego jedzenia. Tutaj mamy pyszne owocki, potas z bananów, dobry tłuszcz z awokado i całe mnóstwo magnezu w kakao, w sam raz dla ciężko pracującego mózgu. Lekarstwo na super ekstra mega wysiłek intelektualny.
Spróbujcie sami!


Przygotowanie zajmuje nie więcej, niż 10 minut (nie licząc czasu schładzania).
Do upichcenia 4 niewielkich porcyjek trzeba upolować:

  • 2 dojrzałe banany
  • 2 małe awokado (trafiłam na takie z przeceny, raczej niewielkie, ale dobrze dojrzałe)
  • mniej więcej 3 łyżki kakao (prawdziwego, nie Puchatka). Trzeba dodać tyle, żeby kolor był w sam raz czekoladowy
  • cukier, miód, słodzik albo coś innego w zależności od upodobania. Jeśli potrzeba.
  • coś ładnego do ozdoby. Ja wyżyłam się artystycznie z pomocą rodzynek i fistaszków.
Wszystko trzeba wymieszać na gładziutką masę. Najlepiej blenderem (albo mikserem), bo ani tłuczek do ziemniaków, ani trzepaczka do jajek się nie sprawdzą (Tak, próbowałam. Tak, musiałam przyznać rację dziewczynom, że to nie był dobry pomysł.) Mus rozdzielić do miseczek i upchnąć na jakąś godzinkę do lodówki, żeby trochę zgęstniał. Na sam koniec przygotować łyżeczki, ozdobić deser i podawać ku ogólnej radości elfów i wróżek.



A teraz historyjka na dowód, że było pysznie. Tak się śmiesznie złożyło, że zanim przypomniałam sobie o zrobieniu zdjęć, mój mus był już w połowie zjedzony. Iwona, mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko rozpowszechnianiu zdjęć twojej porcji!

Polecam, Małga!


13 lis 2014

Małga w kuchni. Odcinek 1 - Granatowe czekoladki na czarną godzinę

Jej! Nastała ble pogoda i coraz trudniej jest wstawać i lecieć na trening z uśmiechem na twarzy.
No dobra, wczesne wstawanie chyba nigdy nie jest łatwe, ale teraz robi się ekstremalnie ciężkie.
Mimo to nie odpuszczamy, okej?

Kiepska pogoda sprzyja mułom i wzrostowi poziomu nieszczęścia, który najchętniej zagłuszyłoby się paczką czipsiorów i dwoma batonikami. I może jeszcze jakimiś pudrowymi cukiereczkami i (skoro już jest się w Krakowie...) opakowaniem Kasztanków. Pycha.
No ale moment. Wszyscy mówią, że jedzenie hurtowych ilości kupowanych słodyczy nie jest dobrym rozwiązaniem problemu i ludzie w jakiś przedziwny sposób mogą zgrubnąć od takich pyszności.
Dzisiejszy post będzie w sam raz dla tych, którzy mają ochotę na coś słodkiego i chcieliby sami zadecydować o tym, ile cukru zjedzą. Oto i! Serwuję świeżutki przepis na granatowe czekoladki!

MNIAM!
Przygotowanie ich zajmuje raptem chwilkę, a przyjemność trwa na wieki!

Co jest potrzebne do porcji, która wystarczy dla czterech osób na ponad dwa dni?
duży granat (można kupić za 3 złote z groszami)
czekolada
garść suszonej żurawiny
odrobinka sezamu do posypania


Ja użyłam mieszanki gorzkiej i mlecznej czekolady, bo miałam wątpliwości, czy sama gorzka roztopi się na tyle, żeby wszystko dało się połączyć. Udało się super, ale następnym razem użyję samej gorzkiej, a potem pokombinuję, czym zastąpić czekoladę.

Plan działania jest taki:
  1. Wydostać ziarenka z granatu (TUTAJ mądry pan pokazuje, jak robić to profesjonalnie. Zabawne, jakie to proste!).
  2. Roztopić czekoladę w miseczce ustawionej na garnku z gorącą wodą (można dodać odrobinę mleka, ja wlałam na oko dwie łyżki sojowego).
  3. Wrzucić do pięknej, kremowej czekolady żurawinę i ziarenka, wymieszać dokładnie, tak, żeby czekolada w miarę równo wszystko połączyła.
  4. Wykładać na blaszkę/papier do wypieków/folię aluminiową, mniej więcej po łyżeczce masy, tak, żeby powstały w miarę zwarte kulki, które nie rozsypią się, kiedy czekolada stwardnieje.
  5. Posypać sezamem.
  6. Wrzucić do lodówki i cierpieć przez około godzinę w oczekiwaniu na najpyszniejsze słodycze świata!

Słodycz czekolady doskonale uzupełnia się z orzeźwiającym smakiem granatu, tworząc niepowtarzalne połączenie. Do tego dobrze pamiętać o tym, że granat jest znany ze swoich dobroczynnych właściwości. Mówi się, że zapobiega chorobom układu krążenia, hamuje rozwój stanów zapalnych, a nawet zapobiega nowotworom. A do tego jeszcze fajnie chrupie.
Ze składników, których użyłam, wyszło mi 21 czekoladek, na każdą przypada średnio 59 kalorii, czyli równocześnie dużo i mało. Dużo, bo dla jednej czekoladki trzeba biec kilka minut. Mało, bo nikt nie zjada wszystkich czekoladek na raz. Jedna albo dwie takie wystarczają w zupełności!

Polecam, Małga!

3 wrz 2014

13. Owocowy miks

Sezon owocowy trwa w najlepsze i staram się go wykorzystywać tak, jak to tylko możliwe. Sama jestem wielką wielbicielką koktajli, mogłabym je pić na śniadanie, obiad i kolację. Moja familja nie do końca podziela jednak moją miłość. Kiedy pod wieczór wchodzę do pokoju i zadaję standardowe pytanie "Napijecie się koktajlu?" reakcja zawsze jest taka sama. Chętnych brak.
Sprawy mają się tooootalnie inaczej, kiedy stwierdzam, że robię owocowy miks. Kto się napije? WSZYSCY!
Tu można by zadać pytanie - czym różni się owocowy miks od koktajlu?
Hm. Nie ma w nim mleka.
Koniec różnic.
Nie mam zielonego pojęcia, co jest nie tak z mlekiem, ale skoro owocowy miks cieszy się większą popularnością, trzeba się dostosować. W ciągu ostatnich tygodni stałam się prawdziwą mistrzynią we wrzucaniu wszystkich możliwych owoców do blendera.
Poprzednim razem uwieczniłam proces produkcji, taka pamiątka na zimowe, smutne dni, kiedy będę tęskniła za smakiem świeżych, pachnących słońcem rzeczy.


  1. FAZA 1, wstępna. To na tym etapie następuje czynność pytania. Układam wszystkie składniki w widocznym miejscu tak, żeby wszyscy widzieli, co się szykuje i mieli czas przygotować się psychicznie.
  2. FAZA 2, przejściowa. Zastanawiam się, czy jest jeszcze coś, co można wrzucić. Czasem znajdą się jakieś rodzynki, zabłąkana gruszka, której nikt już nie chce zjeść... Albo mama przypomni sobie o czymś, co czeka na chwilę chwały gdzieś na parapecie.
  3. FAZA 3, najokropniejsza. Sok, sok, całe hektolitry soku, które za wszelką cenę chcą dostać się na podłogę. Krojenie, siekanie, wyciąganie pestek. Ble.
  4. FAZA 4, wciskanie do maszyny. Żeby ciało stałe stało się ciałem płynnym, potrzebny jest nóż. A najlepiej maleńkie nożyki kręcące się w kółko i przerabiające wszystko na papkę. Czasem tylko trzeba dociskać owoce, żeby się zmieściły. Albo miksować na raty. Albo najpierw jedno, a potem drugie.
  5. FAZA 5, najpyszniejsza. Ostatnia faza, w której udział biorą rurki z Ikei. Konsumpcja!

To robi wrażenie. Jak niewiele trzeba, by zapewnić sobie konkretną dawkę witamin i radości. Nie trzeba chyba wspominać, że owocowy miks jest świetnym rozwiązaniem na smutne, deszczowe dni, kiedy odechciewa się żyć, a przeziębienie czai się, czekając na chwilę słabości.

Jesień? Nie damy się jej!
Niech się dzieje :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...